-
1 periūrium
periūrium ī, n [periurus], a false oath, perjury: Caecinam periurio laedere: sceleratorum hominum: luimus periuria Troiae, V.: periuria dictare, Iu.: nihil periuria curant, Ct.* * *false oath, perjury -
2 pejeratus
pejerata, pejeratum ADJhurt/offended by false oath; (jus pejeratum => false oath) -
3 pejuratus
pejurata, pejuratum ADJhurt/offended by false oath; (jus pejuratum => false oath) -
4 pejero
pējĕro, or, in the orig. form, perjūro (Vulg. Lev. 19, 12; id. Matt. 5, 33), and per-jĕro (Plaut. Trin. 1, 1, 9; id. Truc. 1, 1, 9), āvi, ātum, 1, v. n. [per-juro], to swear falsely, to forswear or perjure one's self.I.Lit.:(β).non enim falsum jurare pejerare (al. perjurare) est, sed quod ex animi tui sententiā juraris, sicut verbis concipitur more nostro, id non facere perjurium est,
Cic. Off. 3, 29, 108; cf.:illum verbis conceptis pejerasse,
id. Clu. 48, 134; Plaut. As. 3, 2, 16; Quint. 5, 11, 13: 5, 6, 2; Cic. Rosc. Com. 16, 46:qui facile ac palam mentitur, pejerabit,
Quint. 5, 10, 87:de aliquā re,
Mart. 7, 20, 6:hic putat esse deos, et pejerat,
Juv. 13, 91:per consulatum pejerat Vatinius,
by the consulship, Cat. 52, 3.—With acc.:Stygias qui pejerat undas,
by the waters of the Styx, Luc. 6, 749; cf.:alii in ipso Capitolio fallunt ac fulminantem perjurant Jovem,
Plin. 2, 7, 5, § 21 Sillig N. cr. — Poet.:bel. lum pejerans,
oath-breaking, treaty-breaking war, Stat. S. 4, 3, 4.—Poet. in part. perf. pass.: jus pejeratum, a false oath (analog. to jus jurandum), Hor. C. 2, 8, 1:II.et perjuratos in mea damna deos,
offended by perjury, Ov. Am. 3, 11, 22.—Transf., in gen., to lie (Plautin.):perge: optime hercle perjuras,
Plaut. Poen. 2, 34:da pignus, ni nune perjures,
id. ib. 5, 4, 72; id. Merc. 3, 1, 42. -
5 imperiūrātus (in-p-)
imperiūrātus (in-p-) adj., by which no false oath is taken: aquae (of the Styx), O. -
6 pejero
pejerare, pejeravi, pejeratus Vswear falsely; swear false oath; lie -
7 pejuro
pejurare, pejuravi, pejuratus Vswear falsely; swear false oath; lie -
8 perjurium
I.Lit. (class.):II.perjuri caput,
Plaut. Ps. 1, 1, 129:fons viti et perjuri,
id. Truc. 2, 7, 50:quod ex animi tui sententiā juraris, id non facere perjurium est,
Cic. Off. 3, 29, 108:perjurii poena,
id. Leg. 2, 9, 22:sceleratorum hominum perjuria,
id. Font. 16, 35:Deum genitor fraudem et perjuria Cercopum exosus,
Ov. M. 14, 91; id. F. 5, 681:perjuras merito perjuria fallunt,
id. A. A. 1, 657:luimus perjuria Trojae,
Verg. G. 1, 502; cf. id. A. 4, 542; Ov. H. 20, 185:perjuria dictare,
Juv. 8, 82:vendere,
id. 14, 218.—Transf., concr.: perjuria Graia ( poet. for perjuri Graii), the perjured or perfidious Greeks, Sil. 17, 425. -
9 adigo
ăd-ĭgo, ēgi, actum, 3, v. a. [ago] (adaxint = adegerint, Plaut. Aul. 1, 1, 11; Non. 75, 5; cf. adaxi for adegi), to drive, bring, or take a person or thing to a place (syn.: appello, adduco, affero).—Constr. usu. with ad, but also with acc., dat., in or local adv.I.Lit., of cattle (cf. ago, I.:II.abigo, abigeus, etc.): quis has huc ovīs adegit?
Plaut. Bacch. 5, 2, 3:lactantes vitulos ad matres,
Varr. R. R. 2, 5, 16:pecore e longinquioribus vicis adacto,
Caes. B. G. 7, 17:equos per publicum,
Suet. Galb. 19. —Of persons:mox noctu te adiget horsum insomnia,
Ter. Eun. 2, 1, 13:aliquem fulmine ad umbras,
Verg. A. 4, 25:quis deus Italiam vos adegit?
id. ib. 9, 601.—Hence: adigere aliquem arbitrum (ad arbitrum), to compel one to come before an arbiter (like adigere (ad) jus jurandum; v. infra):finibus regundis adigere arbitrum non possis,
Cic. Top. 10, 43; so id. Off. 3, 16, 66; id. Rosc. Com. 9, 25.—Of things:classem e Ponto Byzantium adigi jusserat,
Tac. H. 2, 83:ceteras navium per fossas,
id. A. 11, 18, and absol.:dum adiguntur naves, i. e. in mare impelluntur,
id. Ann. 2, 7:tigna fistucis,
to drive in by rammers, Caes. B. G. 4, 17.—Esp. often of weapons, to drive home, plunge, thrust, to send to a place:ut felum adigi non posset,
Caes. B. G. 3, 51; cf. id. B. G. 4, 23; so Verg. A. 9, 431; Ov. M. 6, 271:hastae ardentes adactae,
Tac. H. 4, 23:ferrum jugulo,
Suet. Ner. 49: cf. Liv. 27, 49:per obscena ferrum,
Suet. Calig. 58:ferrum in viscera,
Sil. 7, 626.— And from the weapons transf. to the wound, to inflict (in the poets and Tac.):alte vulnus adactum,
Verg. A. 10, 850:ubi vulnus Varo adactum,
Tac. A. 1, 61:vulnus per galeam adegit,
id. ib. 6, 35.Fig.A.To drive, urge, or bring one to a situation, to a state of mind, or to an act (esp. against his will):B.tu, homo, adigis me ad insaniam,
Ter. Ad. 1, 2, 31:adigit ita Postumia,
Cic. Att. 10, 9:acri cupidine adigi,
Tac. A. 15, 33:ad mortem,
id. ib. 12, 22.— Poet. with the subj. without ut:quae vis vim mihi afferam ipsa adigit,
Plaut. Rud. 3, 3, 19.—With the inf.: vertere morsus exiguam in Cererem penuria adegit edendi, Verg. A. 7, 114; cf. 6, 696; so Ov. Am. 3, 6, 3; Sil. 2, 472; Stat. Th. 4, 531.—So also: tres liburnicas adactis per vim gubernatoribus ascendere,
Tac. Agr. 28; so id. A. 4, 45; 11, 10; id. H. 4, 15.—Adigere aliquem ad jus jurandum, jus jurandum, or jure jurando, or sacramento (abl.), t. t., to put one on oath, to cause one to take oath, to swear one (from the time of Livy oftener with abl.; so Tac.. Just., Flor.; cf. on this point Cortius ad Sall. C. 22; Held ad Caes. B. C. 1, 76; Herz. ad Caes. B. G. 7, 67; Rudd. II. p. 328, no. 16):C.omnibus jus jurandum adactis,
Caes. B. G. 7, 67:cum ad jus jurandum populares sceleris sui adigeret,
Sall. C. 22:provinciam omnem in sua et Pompeii verba jus jurandum adigebat,
Caes. B. C. 2, 18:censores ita jus jurandum adigebant,
Liv. 43, 15 fin.; so Gell. 4, 20; 7, 18:populum jure jurando adegit,
Liv. 2, 1:omnibus junioribus jure jurando adactis,
id. 6, 33; so 6, 38; 7, 9, 11 al.; Tac. H. 1, 55; ib. 76; Just. 22, 4, 5; 8, 4, 11; Flor. 3, 1, 13.—Hence ellipt.: in verba adigere, for in verba jus jurandum adigere in Tac. and Suet. (cf. the passage cited above, Caes. B. C. 2, 18):neque se neque quemquam Batavum in verba Galliarum adegit,
Tac. H. 4, 61:provincia Narbon. in verba Vitellii adacta,
id. ib. 2, 14; so 4, 59; Suet. Vesp. 6.— And finally quite absol.: adigere (sc. jure jurando, sacramento), to bind by an oath:magno cum assensu auditus... universos adigit,
Tac. H. 4, 15.—Poet. = subigere, to subject:► In Caes.bisque jugo Rhenum, bis adactum legibus Istrum,
Stat. Th. 1, 19:in faciem prorae pinus adacta novae,
brought into the form of a ship, Prop. 4, 22, 14.B. C. 2, 1: mare quod adigit ad ostium Rhodani, we have a false reading, for which Nipperdey restored adjacet. -
10 calumnia
călumnĭa (old form kălumnĭa; v. the letter K), ae, f. [perh. for calvomnia, from calvor; cf. incīlo], trickery, artifice, chicanery, cunning device.I.Lit.A.In gen.:B.per obtrectatores Lentuli calumniā extracta res est,
Cic. Q. Fr. 2, 2, 3:(Lucullus) inimicorum calumniā triennio tardius quam debuerat triumphavit,
id. Ac. 2, 1, 3:inpediti ne triumpharent calumniā paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat,
Sall. C. 30, 4:Metellus calumniā dicendi tempus exemit,
Cic. Att. 4, 3, 3:cum omni morā, ludificatione, calumniā senatūs auctoritas impediretur,
id. Sest. 35, 75.— Plur.:res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis,
Cic. Fam. 1, 4, 1.—In partic.1.A pretence, evasion, subterfuge:2.juris judicium cum erit et aequitatis, cave in istā tam frigidā, tam jejunā calumniā delitescas,
Cic. Caecin. 21, 61:senatus religionis calumniam non religione, sed malevolentiā... comprobat,
id. Fam. 1, 1, 1:Carneades... itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam,
id. Fat. 14, 31:calumniam stultitiamque ejus obtrivit ac contudit,
id. Caecin. 7, 18:illud in primis, ne qua calumnia, ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur,
id. Dom. 14, 36:quae major calumnia est, quam venire imberbum adulescentulum... dicere se filium senatorem sibi velle adoptare?
id. ib. 14, 37.—In discourse, etc., a misrepresentation, false statement, fallacy, cavil (cf.:3.cavillatio, perfugium): haec cum uberius disputantur et fusius, facilius effugiunt Academicorum calumniam,
Cic. Ac. 2, 7, 20:(Carneades) saepe optimas causas ingenii calumniā ludificari solet,
id. Rep. 3, 5, 9:nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundiā,
id. Ac. 2, 5, 14:si in minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coërcetur,
id. ib. 2, 20, 65:altera est calumnia, nullam artem falsis adsentiri opinionibus,
Quint. 2, 17, 18:si quis tamen... ad necessaria aliquid melius adjecerit, non erit hac calumniā reprendendus,
id. 12, 10, 43.—A false accusation, malicious charge, esp. a false or malicious information, or action at law, a perversion of justice ( = sukophantia):4.jam de deorum inmortalium templis spoliatis qualem calumniam ad pontifices adtulerit?
false report, Liv. 39, 4, 11:Scythae... cum confecto jam bello supervenissent, et calumniā tardius lati auxilii, mercede fraudarentur,
an unjust charge, Just. 42, 1, 2:quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio... Quae res cum ad pactiones iniquissimas magnam vim habuit, tum vero ad calumnias in quas omnes inciderent, quos vellent Apronius,
Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38:causam calumniae reperire,
id. ib. 2, 2, 8, §21: (Heraclius), a quo HS. C. milia per calumniam malitiamque petita sunt,
id. ib. 2, 2, 27, §66: mirari improbitatem calumniae,
id. ib. 2, 2, 15, §37: exsistunt etiam saepe injuriae calumniā quādam et nimis callidā juris interpretatione,
id. Off. 1, 10, 33:iste amplam occasionem calumniae nactus,
id. Verr. 2, 2, 25, § 61:quem iste in decumis, in rebus capitalibus, in omni calumniā praecursorem habere solebat et emissarium,
id. ib. 2, 5, 41, § 108; 2, 2, 9, §25: ad rapinas convertit animum, vario et exquisitissimo calumniarum et auctionum et vectigalium genere,
Suet. Calig. 38 init.; cf.the context: calumniā litium alienos fundos petere,
Cic. Mil. 27, 74:adeo illis odium Romanorum incussit rapacitas proconsulum, sectio publicanorum, calumniae litium,
Just. 38, 7, 8:calumniarum metum inicere alicui,
Suet. Caes. 20:principes confiscatos ob tam leve ac tam inpudens calumniarum genus, ut, etc.,
id. Tib. 49:calumniis rapinisque intendit animum,
id. Ner. 32:creditorum turbam... nonnisi terrore calumniarum amovit,
id. Vit. 7:fiscales calumnias magna calumniantium repressit,
id. Dom. 9 fin. — Plur.:istae calumniae,
App. Mag. 1, p. 273, 9; cf.:calumnia magiae,
id. ib. 2, p. 274, 10.—Hence, jurid. t. t., the bringing of an action, whether civil or criminal, in bad faith:II.actoris calumnia quoque coërcetur,
litigiousness on the part of the plaintiff, Just. Inst. 4, 16, 1 Sandars ad loc.; Gai Inst. 4, 174: vetus calumniae actio, a prosecution for blackmail or malicious prosecution, id. ib.: calumniam jurare, to take the oath that the action is brought or defence offered in good faith, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 3: sei juraverit calumniae causā non postulare, Lex Acil. Repetund. 19; Dig. 39, 2, 7; cf.: praeter jusjurandum exigere non calumniae causā infitias ire, Gai Inst. 4, 172:jusjurandum exigere non calumniae causā agere,
id. ib. 4, 176.—Hence:nec satis habere bello vicisse Hannibalem, nisi velut accusatores calumniam in eum jurarent ac nomen deferrent,
Liv. 33, 37, 5 Weissenb. ad loc; so,de calumniā jurare,
Dig. 39, 2, 13, § 3: jusjurandum de calumniā, Gai Inst. 4, 179; Dig. 12, 3, 34 al.: et quidem calumniae judicium adversus omnes actiones locum habet, a conviction in a cross-action for malicious prosecution, Gai Inst. 4, 175:turpissimam personam calumniae honestae civitati inponere,
to fasten the vile character of a malicious prosecutor upon, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 43:sine ignominiā calumniae accusationem relinquere non posse,
id. Clu. 31, 86.— The person convicted of this charge was branded on the forehead with the letter K; v. calumniator.—Transf., a conviction for malicious prosecution ( = calumniae judicium, v. I. A. 4. supra):III.hic illo privato judicio, mihi credite, calumniam non effugiet,
Cic. Clu. 59, 163: scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1:accusare alienae dominationis scelerisque socius propter calumniae metum non est ausus,
Cic. Dom. 19, 49:perinde poenā teneri ac si publico judicio calumniae condemnatus,
Tac. A. 14, 41:calumniam fictis eludere jocis,
Phaedr. 3, prol. 37.—Trop.A.Of abstr. things: in hac igitur calumniā timoris et caecae suspitionis tormento, cum plurima ad alieni sensūs conjecturam, non ad suum judicium scribantur, i. e. when the writer ' s mind is made the fool of his fears, Caecil. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4. —B.Contra se, a mistaken severity towards one ' s self:inveni qui Ciceroni crederent, eum (Calvum) nimiā contra se calumniā verum sanguinem perdidisse,
Quint. 10, 1, 115 (referring to Cic. Brut. 82, 283: nimium inquirens in se atque ipse sese observans, metuensque ne vitiosum colligeret, etiam verum sanguinem deperdebat). -
11 kalumnia
călumnĭa (old form kălumnĭa; v. the letter K), ae, f. [perh. for calvomnia, from calvor; cf. incīlo], trickery, artifice, chicanery, cunning device.I.Lit.A.In gen.:B.per obtrectatores Lentuli calumniā extracta res est,
Cic. Q. Fr. 2, 2, 3:(Lucullus) inimicorum calumniā triennio tardius quam debuerat triumphavit,
id. Ac. 2, 1, 3:inpediti ne triumpharent calumniā paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat,
Sall. C. 30, 4:Metellus calumniā dicendi tempus exemit,
Cic. Att. 4, 3, 3:cum omni morā, ludificatione, calumniā senatūs auctoritas impediretur,
id. Sest. 35, 75.— Plur.:res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis,
Cic. Fam. 1, 4, 1.—In partic.1.A pretence, evasion, subterfuge:2.juris judicium cum erit et aequitatis, cave in istā tam frigidā, tam jejunā calumniā delitescas,
Cic. Caecin. 21, 61:senatus religionis calumniam non religione, sed malevolentiā... comprobat,
id. Fam. 1, 1, 1:Carneades... itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam,
id. Fat. 14, 31:calumniam stultitiamque ejus obtrivit ac contudit,
id. Caecin. 7, 18:illud in primis, ne qua calumnia, ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur,
id. Dom. 14, 36:quae major calumnia est, quam venire imberbum adulescentulum... dicere se filium senatorem sibi velle adoptare?
id. ib. 14, 37.—In discourse, etc., a misrepresentation, false statement, fallacy, cavil (cf.:3.cavillatio, perfugium): haec cum uberius disputantur et fusius, facilius effugiunt Academicorum calumniam,
Cic. Ac. 2, 7, 20:(Carneades) saepe optimas causas ingenii calumniā ludificari solet,
id. Rep. 3, 5, 9:nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundiā,
id. Ac. 2, 5, 14:si in minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coërcetur,
id. ib. 2, 20, 65:altera est calumnia, nullam artem falsis adsentiri opinionibus,
Quint. 2, 17, 18:si quis tamen... ad necessaria aliquid melius adjecerit, non erit hac calumniā reprendendus,
id. 12, 10, 43.—A false accusation, malicious charge, esp. a false or malicious information, or action at law, a perversion of justice ( = sukophantia):4.jam de deorum inmortalium templis spoliatis qualem calumniam ad pontifices adtulerit?
false report, Liv. 39, 4, 11:Scythae... cum confecto jam bello supervenissent, et calumniā tardius lati auxilii, mercede fraudarentur,
an unjust charge, Just. 42, 1, 2:quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio... Quae res cum ad pactiones iniquissimas magnam vim habuit, tum vero ad calumnias in quas omnes inciderent, quos vellent Apronius,
Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38:causam calumniae reperire,
id. ib. 2, 2, 8, §21: (Heraclius), a quo HS. C. milia per calumniam malitiamque petita sunt,
id. ib. 2, 2, 27, §66: mirari improbitatem calumniae,
id. ib. 2, 2, 15, §37: exsistunt etiam saepe injuriae calumniā quādam et nimis callidā juris interpretatione,
id. Off. 1, 10, 33:iste amplam occasionem calumniae nactus,
id. Verr. 2, 2, 25, § 61:quem iste in decumis, in rebus capitalibus, in omni calumniā praecursorem habere solebat et emissarium,
id. ib. 2, 5, 41, § 108; 2, 2, 9, §25: ad rapinas convertit animum, vario et exquisitissimo calumniarum et auctionum et vectigalium genere,
Suet. Calig. 38 init.; cf.the context: calumniā litium alienos fundos petere,
Cic. Mil. 27, 74:adeo illis odium Romanorum incussit rapacitas proconsulum, sectio publicanorum, calumniae litium,
Just. 38, 7, 8:calumniarum metum inicere alicui,
Suet. Caes. 20:principes confiscatos ob tam leve ac tam inpudens calumniarum genus, ut, etc.,
id. Tib. 49:calumniis rapinisque intendit animum,
id. Ner. 32:creditorum turbam... nonnisi terrore calumniarum amovit,
id. Vit. 7:fiscales calumnias magna calumniantium repressit,
id. Dom. 9 fin. — Plur.:istae calumniae,
App. Mag. 1, p. 273, 9; cf.:calumnia magiae,
id. ib. 2, p. 274, 10.—Hence, jurid. t. t., the bringing of an action, whether civil or criminal, in bad faith:II.actoris calumnia quoque coërcetur,
litigiousness on the part of the plaintiff, Just. Inst. 4, 16, 1 Sandars ad loc.; Gai Inst. 4, 174: vetus calumniae actio, a prosecution for blackmail or malicious prosecution, id. ib.: calumniam jurare, to take the oath that the action is brought or defence offered in good faith, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 3: sei juraverit calumniae causā non postulare, Lex Acil. Repetund. 19; Dig. 39, 2, 7; cf.: praeter jusjurandum exigere non calumniae causā infitias ire, Gai Inst. 4, 172:jusjurandum exigere non calumniae causā agere,
id. ib. 4, 176.—Hence:nec satis habere bello vicisse Hannibalem, nisi velut accusatores calumniam in eum jurarent ac nomen deferrent,
Liv. 33, 37, 5 Weissenb. ad loc; so,de calumniā jurare,
Dig. 39, 2, 13, § 3: jusjurandum de calumniā, Gai Inst. 4, 179; Dig. 12, 3, 34 al.: et quidem calumniae judicium adversus omnes actiones locum habet, a conviction in a cross-action for malicious prosecution, Gai Inst. 4, 175:turpissimam personam calumniae honestae civitati inponere,
to fasten the vile character of a malicious prosecutor upon, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 43:sine ignominiā calumniae accusationem relinquere non posse,
id. Clu. 31, 86.— The person convicted of this charge was branded on the forehead with the letter K; v. calumniator.—Transf., a conviction for malicious prosecution ( = calumniae judicium, v. I. A. 4. supra):III.hic illo privato judicio, mihi credite, calumniam non effugiet,
Cic. Clu. 59, 163: scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1:accusare alienae dominationis scelerisque socius propter calumniae metum non est ausus,
Cic. Dom. 19, 49:perinde poenā teneri ac si publico judicio calumniae condemnatus,
Tac. A. 14, 41:calumniam fictis eludere jocis,
Phaedr. 3, prol. 37.—Trop.A.Of abstr. things: in hac igitur calumniā timoris et caecae suspitionis tormento, cum plurima ad alieni sensūs conjecturam, non ad suum judicium scribantur, i. e. when the writer ' s mind is made the fool of his fears, Caecil. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4. —B.Contra se, a mistaken severity towards one ' s self:inveni qui Ciceroni crederent, eum (Calvum) nimiā contra se calumniā verum sanguinem perdidisse,
Quint. 10, 1, 115 (referring to Cic. Brut. 82, 283: nimium inquirens in se atque ipse sese observans, metuensque ne vitiosum colligeret, etiam verum sanguinem deperdebat). -
12 perjurus
perjūrus, a, um, adj. [per-jus].I.Lit., who breaks his oath, perjured (class.):II.quid inter perjurum et mendacem?
Cic. Rosc. Com. 16, 46:perjurissimus leno,
id. ib. 7, 20:perjura Troja,
Verg. A. 5, 811:perjuri arte Sinonis,
id. ib. 2, 195:perjuras puellas punire,
Prop. 3, 8, 53:perjura fides,
Hor. C. 3, 24, 59; Juv. 13, 174.—Transf., in gen., who lies under oath, false, lying (Plautin.), Plaut. Mil. 4, 2, 74. — Comp., Plaut. Mil. 1, 1, 21; id. Trin. 1, 2, 164.— Sup.:perjurissime hominum,
Plaut. Ps. 1, 3, 117; id. Rud. 5, 3, 19. -
13 periūrus (pēiū-)
periūrus (pēiū-) adj. with sup. [per+ius], oath-breaking, false to vows, perjured: quid inter periurum et mendacem?: periurissimus leno: Troia, V.: fides, H.: Pelops, Ct.
См. также в других словарях:
false oath — In reference to a bankruptcy proceeding, an intentional untruth stated under oath respecting a matter material to an issue which is itself material. 9 Am J2d Bankr § 694. See false swearing; perjury … Ballentine's law dictionary
bribe to take a false oath — index suborn Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
false oath — promise that one does not intend to keep … English contemporary dictionary
false swearing — false swear·ing n: the making of false statements under oath or affirmation in a setting other than a judicial proceeding; also: the crime of false swearing compare perjury Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996 … Law dictionary
false — adj 1: not genuine, authentic, or legitimate compare counterfeit 2 a: not true or correct; esp: intentionally or knowingly untrue or incorrect injured by false accusations b: intended to mislead or deceive: decept … Law dictionary
OATH — IN THE BIBLE Definition and Form The truth or inviolability of one s words was commonly attested in ancient Israel by oath – a self curse made in conditional form that went into effect if the condition was fulfilled; e.g., May harm befall me if I … Encyclopedia of Judaism
oath — Any form of attestation by which a person signifies that he is bound in conscience to perform an act faithfully and truthfully, e.g. President s oath on entering office, Art. II, Sec. 1, U.S.Const. Vaughn v. State, 146 Tex.Cr.R. 586,177 S.W.2d 59 … Black's law dictionary
oath — /ohth/, n., pl. oaths /ohdhz, ohths/. 1. a solemn appeal to a deity, or to some revered person or thing, to witness one s determination to speak the truth, to keep a promise, etc.: to testify upon oath. 2. a statement or promise strengthened by… … Universalium
false swearing — A person who makes a false statement under oath or equivalent affirmation, or swears or affirms the truth of such a statement previously made, when he does not believe the statement to be true, is guilty of a misdemeanor if: (a) the falsification … Black's law dictionary
false swearing — A person who makes a false statement under oath or equivalent affirmation, or swears or affirms the truth of such a statement previously made, when he does not believe the statement to be true, is guilty of a misdemeanor if: (a) the falsification … Black's law dictionary
false suit — Same as feigned action. false swearing. Knowingly and intentionally stating upon oath that which is not true; swearing corruptly, or wilfully and knowingly deposing falsely in a sworn statement before some officer authorized to administer an oath … Ballentine's law dictionary